Handbalvereniging Foreholte op volle kracht

‘Het zijn allemaal vriendinnen’

Ruim zestig jaar bestaat handbalvereniging Foreholte en de club floreert als nooit tevoren. Vorig seizoen werd afgesloten met promotie van het eerste én het tweede team. Burgemeester Carla Breuer zoekt de club op in sporthal De Tulp. Voorzitter Kees Kraakman en nestor van de club Cor Bakker vertellen over het succes en het clubgevoel.

 

De Voorhoutse handbalvereniging Foreholte begint met zelfvertrouwen aan het seizoen 2017-2018. Dames 1 werd vorig seizoen kampioen en bereikte daarmee de hoogste top: de eredivisie. Dat is voor de derde keer in de geschiedenis van de club: de eerste keer was in 1986, de tweede in 1989. ‘Ondertussen promoveerde het tweede damesteam naar de hoofdklasse en komen de heren opzetten: de hoofdklasse lijkt in zicht’, somt voorzitter Kees Kraakman op. Ook de jeugd doet het goed, vertelt Cor Bakker, nestor van de club. ‘Zowel de A- als de B-jeugd spelen in de topklasse, de B-jeugd is vorig seizoen kampioen geworden.’

De mannen zijn het erover eens dat trainer Ricardo Clarijs de club in de afgelopen jaren naar een hoger niveau heeft gebracht. Onlangs stapte hij over naar Landskampioen VOC uit Amsterdam. Cor: ‘Een geweldige promotie voor hem! Gelukkig hebben we een goede vervanger gevonden in de persoon van Ken van Hasselt: net als Ricardo een jonge, ambitieuze trainer.’

Het succes van Foreholte zorgt dat de vereniging groeit. Er zijn inmiddels ruim 300 spelende leden. ‘We spelen al 45 jaar landelijk, dat trekt meisjes uit de regio aan die hoger willen spelen. Via de clinics, spelmiddagen voor de allerjongsten en schoolhandbaltoernooien die we organiseren, leren kinderen onze club kennen. Dat levert elk jaar weer nieuwe leden op’, stelt Kees.

De groei heeft ook een keerzijde, aldus Cor. ‘We zitten te springen om zaalruimte. Voorhout is sterk gegroeid sinds hier 37 jaar geleden voor het eerst een sporthal werd gebouwd - de Gaasbak was dat, die later is vervangen door De Tulp. We zijn niet de enige club die gebruik maakt van de sporthal. Consequentie is dat onze selectie maar twee keer per week kan trainen en een aantal teams moeten uitwijken naar Warmond en Noordwijkerhout.’

 

Zwaluwen

Foreholte werd opgericht in 1956, uit een team dat sinds 1952 onder de naam Zwaluwen speelde. ‘Vanaf 1956 heette de vereniging Foreholte, net als de voetbalclub waar ze destijds onder vielen. Ook werd Foreholte officieel lid van het Nederlands Handbal Verbond. Het was een heel andere tijd hoor: er werd altijd in hetzelfde rayon gespeeld. Ze gingen op de fiets naar de wedstrijd, auto’s had je nog niet. En het was een katholieke club, dus de meisjes moesten eerst naar de kerk. Voor twaalf uur werd er niet gespeeld!’, vertelt Cor.

De vereniging groeide snel en werd succesvol. ‘In 1972 ging we naar de landelijke klasse, de tweede divisie. Een jaar later dreigden we al naar de eerste divisie te promoveren, maar dat verloren we op doelsaldo’, stelt de nestor van de club. Hij maakte het zelf mee: al sinds begin jaren zestig is Cor bij Foreholte betrokken. ‘Toen leerde ik mijn vrouw kennen, zij handbalde daar en ik ben meteen mee gaan helpen. Tot aan haar overlijden in 1991 heb ik van alles gedaan bij Foreholte: van coach tot bestuurslid. Maar bovenal was ik supporter.’

Eind jaren negentig emigreerde Cor naar België en verloor hij de vereniging een tijdje uit het oog. ‘Ik had daar een vrouw leren kennen, maar ik ben in 2011 teruggekomen toen onze relatie strandde. Voor ik het wist, was ik weer betrokken bij Foreholte. Niet zo gek: mijn kleindochter en kleinzoon handballen hier en mijn zoon zit in het bestuur.’

 

Andere sfeer

Voorzitter Kees Kraakman groeide op met voetbal, maar met twee dochters bij Foreholte raakte hij vanzelf betrokken bij de club. ‘Eerst was het wennen, er is een andere sfeer dan bij voetbal. Als daar gefloten wordt, schoppen ze nog wel eens kwaad de bal weg. Doe je dat bij handbal, mag je twee minuten naar de kant. In 2011 ben ik voorzitter geworden.’

Er is een grote verbondenheid binnen de vereniging, constateert de voorzitter. ‘We zijn écht een club, doen veel samen. De dames van het eerste en tweede team helpen bij de clinics die we organiseren voor andere clubs. Bijna alle leden helpen mee bij Sportparkpop, een belangrijke bron van inkomsten voor onze club. De jeugd verkoopt plantjes en kerststollen. En met een groepje leden, bestuur en vrijwilligers steken we jaarlijks een corsowagen.’

In het verleden is dat wel eens anders geweest. Kees: ‘In de jaren tachtig werden speelsters van elders aangetrokken. Daardoor ontbrak de verbondenheid met de club. Het eerste team moet een afspiegeling zijn van de gemeenschap, dan is er saamhorigheid.’

Ook Cor roemt de sfeer in de vereniging. ‘Het zijn allemaal vriendinnen. Ze komen elkaar aanmoedigen, er is geen haat en nijd. De sfeer tijdens de wedstrijd is uniek. Het zit altijd stampvol, ook tijdens uitwedstrijden kleurt de tribune paars. Er is een supportersclubje met een trommel en een trompet. Het leeft ontzettend in onze gemeenschap, eigenlijk is het één grote vriendengroep.’

Meer lezen? Zie www.hvforeholte.nl

deel dit artikel!

Burgemeester Carla Breuer kijkt met plezier terug op het gesprek met de handbalheren. ‘Vanuit de kantine van De Tulp keken we uit op de hal, waar net een training gaande was. Mooi om te zien hoe fanatiek die dames bezig waren! Uit het verhaal van Cor en Kees proefde ik dat er echte vriendschap is binnen de teams. Dat is ook onmisbaar als je tot zulke prestaties wilt komen. Ook bezielde vrijwilligers – van bestuursleden tot aan coaches – zijn onontbeerlijk voor elke vereniging. Iemand als Cor, die al zo lang en intensief betrokken is, verdient heel veel waardering. Dan heb je écht liefde voor een club.’

Verhalenkaravaan Teylingen
Verhalenkaravaan Teylingen